in the PONS Dictionary
profānum <ī> nt (profanus)
1. poet; nachkl.
- profanum
-
2.
- profanum
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | profānum | profāna |
| Genitive | profānī | profānōrum |
| Dative | profānō | profānīs |
| Accusative | profānum | profāna |
| Ablative | profānō | profānīs |
No example sentences available
Try using a different entry.