in the PONS Dictionary
prōvectus <ūs> m (proveho) August.
1.
- provectus
-
2.
- provectus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | prōvectus | prōvectūs |
| Genitive | prōvectūs | prōvectuum |
| Dative | prōvectuī | prōvectibus |
| Accusative | prōvectum | prōvectūs |
| Ablative | prōvectū | prōvectibus |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- prōvectus a, um