in the PONS Dictionary
ricinus <ī> m vor- u. nachkl.
- ricinus
- eine Art v. Ungeziefer
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ricinus | ricinī |
| Genitive | ricinī | ricinōrum |
| Dative | ricinō | ricinīs |
| Accusative | ricinum | ricinōs |
| Ablative | ricinō | ricinīs |
No example sentences available
Try using a different entry.