in the PONS Dictionary
scītāmenta <ōrum> nt (scitus²)
1. vor- u. nachkl.
- scitamenta
-
2. Gell. übtr (v. seltenen Ausdrücken)
- scitamenta
-
| Case | Plural |
|---|---|
| Nominative | scītāmenta |
| Genitive | scītāmentōrum |
| Dative | scītāmentīs |
| Accusative | scītāmenta |
| Ablative | scītāmentīs |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- scirpus
- sciscitatio
- sciscitator
- sciscito
- sciscitor
- scitamenta
- scitor
- scitulus
- scitum
- scitus
- sciurus