in the PONS Dictionary
scortātor <ōris> m (scortor) poet; spätlat
- scortator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | scortātor | scortātorēs |
| Genitive | scortātōris | scortātorum |
| Dative | scortātorī | scortātoribus |
| Accusative | scortātorem | scortātorēs |
| Ablative | scortātore | scortātoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.