in the PONS Dictionary
scūtārius <ī> m (scutum)
1. Plaut.
- scutarius
-
2. spätlat
- scutarius
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | scūtārius | scūtāriī |
| Genitive | scūtāriī | scūtāriōrum |
| Dative | scūtāriō | scūtāriīs |
| Accusative | scūtārium | scūtāriōs |
| Ablative | scūtāriō | scūtāriīs |