in the PONS Dictionary
stabilīmen <minis> nt, stabilīmentum <ī> nt (vor- u. nachkl.) (stabilio)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | stabilīmen | stabilīminēs |
| Genitive | stabilīminis | stabilīminum |
| Dative | stabilīminī | stabilīminibus |
| Accusative | stabilīminem | stabilīminēs |
| Ablative | stabilīmine | stabilīminibus |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- squameus
- squamifer
- squamiger
- squamosus
- squilla
- stabilimentum
- stabilio
- stabilis
- stabilitas
- stabilitor
- stabularius