in the PONS Dictionary
sub-struō <struere, strūxī, strūctum>
1.
- substruo
-
| substruō |
|---|
| substruis |
| substruit |
| substruimus |
| substruitis |
| substruunt |
| substruam |
|---|
| substruās |
| substruat |
| substruāmus |
| substruātis |
| substruant |
| substruebam |
|---|
| substruebās |
| substruebat |
| substruebāmus |
| substruebātis |
| substruebant |
| substruerem |
|---|
| substruerēs |
| substrueret |
| substruerēmus |
| substruerētis |
| substruerent |