in the PONS Dictionary
tempestīvum <ī>, tempestīva <ōrum> nt (tempestivus)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | tempestīvum | tempestīva |
| Genitive | tempestīvī | tempestīvōrum |
| Dative | tempestīvō | tempestīvīs |
| Accusative | tempestīvum | tempestīva |
| Ablative | tempestīvō | tempestīvīs |