in the PONS Dictionary
trānsitus1 <ūs> m (transeo)
1.
- transitus
-
3. meton.
- transitus
-
4.
- transitus
-
5. nachkl. übtr
- transitus
-
6. MALEREI
- transitus poet; nachkl.
-
7. spätlat
- transitus
-
trānsitus2
P. P. P. v. transeo
See also
I. trāns-eō <īre, iī, itum> VERB intr
1.
2.
5. übtr
6. (in einer Rede od. Schrift)
7. poet
8.
II. trāns-eō <īre, iī, itum> VERB trans
1.
a.
b. Verg.
c.
2.
3.
4. poet; nachkl.
- transeo übtr
- jmd. übertreffen
5.
6.
7. (vom Redner)
8. (in der Rede)
9. (eine Zeit)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | trānsitus | trānsitūs |
| Genitive | trānsitūs | trānsituum |
| Dative | trānsituī | trānsitibus |
| Accusative | trānsitum | trānsitūs |
| Ablative | trānsitū | trānsitibus |
No example sentences available
Try using a different entry.