in the PONS Dictionary
putātor <ōris> m (puto) nicht klass.
satur <ura, urum> (verw. m. satis)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | statūra | statūrae |
| Genitive | statūrae | statūrārum |
| Dative | statūrae | statūrīs |
| Accusative | statūram | statūrās |
| Ablative | statūrā | statūrīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | putātor | putātorēs |
| Genitive | putātōris | putātorum |
| Dative | putātorī | putātoribus |
| Accusative | putātorem | putātorēs |
| Ablative | putātore | putātoribus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | guttur | gutturēs |
| Genitive | gutturis | gutturum |
| Dative | gutturī | gutturibus |
| Accusative | gutturem | gutturēs |
| Ablative | gutture | gutturibus |