in the PONS Dictionary
vagor1 <vagārī>, vagō <vagāre> (vorkl.; poet) (vagus)
1.
2. (v. Schiffen u. Seefahrern)
4. übtr
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vāgor | vāgorēs |
| Genitive | vāgōris | vāgorum |
| Dative | vāgorī | vāgoribus |
| Accusative | vāgorem | vāgorēs |
| Ablative | vāgore | vāgoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.