in the PONS Dictionary
vānitās <tātis> f (vanus)
1.
- vanitas
-
2.
- vanitas
-
3.
- vanitas
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vānitās | vānitātēs |
| Genitive | vānitātis | vānitātum |
| Dative | vānitātī | vānitātibus |
| Accusative | vānitātem | vānitātēs |
| Ablative | vānitāte | vānitātibus |