in the PONS Dictionary
verberātiō <ōnis> f (verbero¹)
- verberatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | verberātiō | verberātiōnēs |
| Genitive | verberātiōnis | verberātiōnum |
| Dative | verberātiōnī | verberātiōnibus |
| Accusative | verberātiōnem | verberātiōnēs |
| Ablative | verberātiōne | verberātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.