in the PONS Dictionary
I. turben <binis> SUBST nt Cat.
dūrāmen <minis> nt (duro) Lucr.
ārdēns <Gen. entis> P. Adj. zu ardeo
See also
ārdeō <ārdēre, ārsī, ārsūrum> (aridus)
1.
a.
3. übtr
b. ardere ad o. in m. Akk
d. bes. poet
turda
→ turdus
See also
turdus <ī> m poet; nachkl., turda <ae> f (pers)
I. surdus <a, um> ADJ
1.
2.
4. poet; nachkl.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dūrāmen | dūrāminēs |
| Genitive | dūrāminis | dūrāminum |
| Dative | dūrāminī | dūrāminibus |
| Accusative | dūrāminem | dūrāminēs |
| Ablative | dūrāmine | dūrāminibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | turda | turdae |
| Genitive | turdae | turdārum |
| Dative | turdae | turdīs |
| Accusative | turdam | turdās |
| Ablative | turdā | turdīs |