in the PONS Dictionary
charakter <gen ‑u, pl ‑y> [xarakter] N m
1. charakter (usposobienie):
- charakter
- Charakter m
2. charakter (forma):
3. charakter (właściwość):
- charakter
-
4. charakter:
- charakter LIT, THEAT
- Charakter m
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- charakter czasownikowy
- verbaler Charakter m
- charakter eposowy
- charakter pisma
- spaczony charakter
- demoralisierter Charakter m