in the PONS Dictionary
afeite [aˈfei̯te] N m
1. afeite (cosmético):
- afeite
- Kosmetikum nt
- afeite
-
2. afeite (adorno):
- afeite
- Schmuck m
I. afeitar [afei̯ˈtar] VB trans
| yo | afeito |
|---|---|
| tú | afeitas |
| él/ella/usted | afeita |
| nosotros/nosotras | afeitamos |
| vosotros/vosotras | afeitáis |
| ellos/ellas/ustedes | afeitan |
| yo | afeitaba |
|---|---|
| tú | afeitabas |
| él/ella/usted | afeitaba |
| nosotros/nosotras | afeitábamos |
| vosotros/vosotras | afeitabais |
| ellos/ellas/ustedes | afeitaban |
| yo | afeité |
|---|---|
| tú | afeitaste |
| él/ella/usted | afeitó |
| nosotros/nosotras | afeitamos |
| vosotros/vosotras | afeitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | afeitaron |
| yo | afeitaré |
|---|---|
| tú | afeitarás |
| él/ella/usted | afeitará |
| nosotros/nosotras | afeitaremos |
| vosotros/vosotras | afeitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | afeitarán |
No example sentences available
Try using a different entry.