in the PONS Dictionary
I. aplanar [aplaˈnar] VB trans
2. aplanar (aplastar):
- aplanar
-
3. aplanar (desanimar):
- aplanar
-
II. aplanar [aplaˈnar] VB intr Arg, Chil, PRico
- aplanar
-
| yo | aplano |
|---|---|
| tú | aplanas |
| él/ella/usted | aplana |
| nosotros/nosotras | aplanamos |
| vosotros/vosotras | aplanáis |
| ellos/ellas/ustedes | aplanan |
| yo | aplanaba |
|---|---|
| tú | aplanabas |
| él/ella/usted | aplanaba |
| nosotros/nosotras | aplanábamos |
| vosotros/vosotras | aplanabais |
| ellos/ellas/ustedes | aplanaban |
| yo | aplané |
|---|---|
| tú | aplanaste |
| él/ella/usted | aplanó |
| nosotros/nosotras | aplanamos |
| vosotros/vosotras | aplanasteis |
| ellos/ellas/ustedes | aplanaron |
| yo | aplanaré |
|---|---|
| tú | aplanarás |
| él/ella/usted | aplanará |
| nosotros/nosotras | aplanaremos |
| vosotros/vosotras | aplanaréis |
| ellos/ellas/ustedes | aplanarán |
No example sentences available
Try using a different entry.