in the PONS Dictionary
I. atarugar <g → gu> [ataruˈɣar] VB trans
II. atarugar <g → gu> [ataruˈɣar] VB refl
atarugar atarugarse inf fig:
| yo | atarugo |
|---|---|
| tú | atarugas |
| él/ella/usted | ataruga |
| nosotros/nosotras | atarugamos |
| vosotros/vosotras | atarugáis |
| ellos/ellas/ustedes | atarugan |
| yo | atarugaba |
|---|---|
| tú | atarugabas |
| él/ella/usted | atarugaba |
| nosotros/nosotras | atarugábamos |
| vosotros/vosotras | atarugabais |
| ellos/ellas/ustedes | atarugaban |
| yo | atarugué |
|---|---|
| tú | atarugaste |
| él/ella/usted | atarugó |
| nosotros/nosotras | atarugamos |
| vosotros/vosotras | atarugasteis |
| ellos/ellas/ustedes | atarugaron |
| yo | atarugaré |
|---|---|
| tú | atarugarás |
| él/ella/usted | atarugará |
| nosotros/nosotras | atarugaremos |
| vosotros/vosotras | atarugaréis |
| ellos/ellas/ustedes | atarugarán |
No example sentences available
Try using a different entry.