in the PONS Dictionary
aviento [aˈβjen̩to] N m
1. aviento (bieldo):
- aviento
- Heugabel f
2. aviento (para la paja):
- aviento
-
I. aventar <e → ie> [aβen̩ˈtar] VB trans
| yo | aviento |
|---|---|
| tú | avientas |
| él/ella/usted | avienta |
| nosotros/nosotras | aventamos |
| vosotros/vosotras | aventáis |
| ellos/ellas/ustedes | avientan |
| yo | aventaba |
|---|---|
| tú | aventabas |
| él/ella/usted | aventaba |
| nosotros/nosotras | aventábamos |
| vosotros/vosotras | aventabais |
| ellos/ellas/ustedes | aventaban |
| yo | aventé |
|---|---|
| tú | aventaste |
| él/ella/usted | aventó |
| nosotros/nosotras | aventamos |
| vosotros/vosotras | aventasteis |
| ellos/ellas/ustedes | aventaron |
| yo | aventaré |
|---|---|
| tú | aventarás |
| él/ella/usted | aventará |
| nosotros/nosotras | aventaremos |
| vosotros/vosotras | aventaréis |
| ellos/ellas/ustedes | aventarán |
No example sentences available
Try using a different entry.