in the PONS Dictionary
I. broncear [broṇθeˈar] VB trans
1. broncear (un objeto):
- broncear
-
2. broncear (la piel):
- broncear
-
II. broncear [broṇθeˈar] VB refl
broncear broncearse:
| yo | bronceo |
|---|---|
| tú | bronceas |
| él/ella/usted | broncea |
| nosotros/nosotras | bronceamos |
| vosotros/vosotras | bronceáis |
| ellos/ellas/ustedes | broncean |
| yo | bronceaba |
|---|---|
| tú | bronceabas |
| él/ella/usted | bronceaba |
| nosotros/nosotras | bronceábamos |
| vosotros/vosotras | bronceabais |
| ellos/ellas/ustedes | bronceaban |
| yo | bronceé |
|---|---|
| tú | bronceaste |
| él/ella/usted | bronceó |
| nosotros/nosotras | bronceamos |
| vosotros/vosotras | bronceasteis |
| ellos/ellas/ustedes | broncearon |
| yo | broncearé |
|---|---|
| tú | broncearás |
| él/ella/usted | bronceará |
| nosotros/nosotras | broncearemos |
| vosotros/vosotras | broncearéis |
| ellos/ellas/ustedes | broncearán |
No example sentences available
Try using a different entry.