in the PONS Dictionary
busconear [buskoneˈar] VB intr
- busconear
-
- busconear
-
| yo | busconeo |
|---|---|
| tú | busconeas |
| él/ella/usted | busconea |
| nosotros/nosotras | busconeamos |
| vosotros/vosotras | busconeáis |
| ellos/ellas/ustedes | busconean |
| yo | busconeaba |
|---|---|
| tú | busconeabas |
| él/ella/usted | busconeaba |
| nosotros/nosotras | busconeábamos |
| vosotros/vosotras | busconeabais |
| ellos/ellas/ustedes | busconeaban |
| yo | busconeé |
|---|---|
| tú | busconeaste |
| él/ella/usted | busconeó |
| nosotros/nosotras | busconeamos |
| vosotros/vosotras | busconeasteis |
| ellos/ellas/ustedes | busconearon |
| yo | busconearé |
|---|---|
| tú | busconearás |
| él/ella/usted | busconeará |
| nosotros/nosotras | busconearemos |
| vosotros/vosotras | busconearéis |
| ellos/ellas/ustedes | busconearán |
No example sentences available
Try using a different entry.