in the PONS Dictionary
calla [ˈkaʎa] N f LatAm AGR
- calla
- Pflanzholz nt
I. callar [kaˈʎar] VB intr
II. callar [kaˈʎarse] VB refl
| yo | callo |
|---|---|
| tú | callas |
| él/ella/usted | calla |
| nosotros/nosotras | callamos |
| vosotros/vosotras | calláis |
| ellos/ellas/ustedes | callan |
| yo | callaba |
|---|---|
| tú | callabas |
| él/ella/usted | callaba |
| nosotros/nosotras | callábamos |
| vosotros/vosotras | callabais |
| ellos/ellas/ustedes | callaban |
| yo | callé |
|---|---|
| tú | callaste |
| él/ella/usted | calló |
| nosotros/nosotras | callamos |
| vosotros/vosotras | callasteis |
| ellos/ellas/ustedes | callaron |
| yo | callaré |
|---|---|
| tú | callarás |
| él/ella/usted | callará |
| nosotros/nosotras | callaremos |
| vosotros/vosotras | callaréis |
| ellos/ellas/ustedes | callarán |