in the PONS Dictionary
cimbre [ˈθimbre] N m
- cimbre
-
- cimbre
-
I. cimbrar [θimˈbrar] VB trans
1. cimbrar (agitar):
2. cimbrar (golpear):
| yo | cimbro |
|---|---|
| tú | cimbras |
| él/ella/usted | cimbra |
| nosotros/nosotras | cimbramos |
| vosotros/vosotras | cimbráis |
| ellos/ellas/ustedes | cimbran |
| yo | cimbraba |
|---|---|
| tú | cimbrabas |
| él/ella/usted | cimbraba |
| nosotros/nosotras | cimbrábamos |
| vosotros/vosotras | cimbrabais |
| ellos/ellas/ustedes | cimbraban |
| yo | cimbré |
|---|---|
| tú | cimbraste |
| él/ella/usted | cimbró |
| nosotros/nosotras | cimbramos |
| vosotros/vosotras | cimbrasteis |
| ellos/ellas/ustedes | cimbraron |
| yo | cimbraré |
|---|---|
| tú | cimbrarás |
| él/ella/usted | cimbrará |
| nosotros/nosotras | cimbraremos |
| vosotros/vosotras | cimbraréis |
| ellos/ellas/ustedes | cimbrarán |
No example sentences available
Try using a different entry.