in the PONS Dictionary
coitar [koi̯ˈtar] VB intr
- coitar
-
| yo | coito |
|---|---|
| tú | coitas |
| él/ella/usted | coita |
| nosotros/nosotras | coitamos |
| vosotros/vosotras | coitáis |
| ellos/ellas/ustedes | coitan |
| yo | coitaba |
|---|---|
| tú | coitabas |
| él/ella/usted | coitaba |
| nosotros/nosotras | coitábamos |
| vosotros/vosotras | coitabais |
| ellos/ellas/ustedes | coitaban |
| yo | coité |
|---|---|
| tú | coitaste |
| él/ella/usted | coitó |
| nosotros/nosotras | coitamos |
| vosotros/vosotras | coitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | coitaron |
| yo | coitaré |
|---|---|
| tú | coitarás |
| él/ella/usted | coitará |
| nosotros/nosotras | coitaremos |
| vosotros/vosotras | coitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | coitarán |
No example sentences available
Try using a different entry.