in the PONS Dictionary
I. concitar [koṇθiˈtar] VB trans
- concitar contra
-
II. concitar [koṇθiˈtar] VB refl
concitar concitarse:
| yo | concito |
|---|---|
| tú | concitas |
| él/ella/usted | concita |
| nosotros/nosotras | concitamos |
| vosotros/vosotras | concitáis |
| ellos/ellas/ustedes | concitan |
| yo | concitaba |
|---|---|
| tú | concitabas |
| él/ella/usted | concitaba |
| nosotros/nosotras | concitábamos |
| vosotros/vosotras | concitabais |
| ellos/ellas/ustedes | concitaban |
| yo | concité |
|---|---|
| tú | concitaste |
| él/ella/usted | concitó |
| nosotros/nosotras | concitamos |
| vosotros/vosotras | concitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | concitaron |
| yo | concitaré |
|---|---|
| tú | concitarás |
| él/ella/usted | concitará |
| nosotros/nosotras | concitaremos |
| vosotros/vosotras | concitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | concitarán |
No example sentences available
Try using a different entry.