in the PONS Dictionary
contramarcha [kon̩traˈmarʧa] N f
1. contramarcha MIL:
- contramarcha
-
2. contramarcha (marcha atrás):
- contramarcha
-
contramarchar [kon̩tramarˈʧar] VB intr
| yo | contramarcho |
|---|---|
| tú | contramarchas |
| él/ella/usted | contramarcha |
| nosotros/nosotras | contramarchamos |
| vosotros/vosotras | contramarcháis |
| ellos/ellas/ustedes | contramarchan |
| yo | contramarchaba |
|---|---|
| tú | contramarchabas |
| él/ella/usted | contramarchaba |
| nosotros/nosotras | contramarchábamos |
| vosotros/vosotras | contramarchabais |
| ellos/ellas/ustedes | contramarchaban |
| yo | contramarché |
|---|---|
| tú | contramarchaste |
| él/ella/usted | contramarchó |
| nosotros/nosotras | contramarchamos |
| vosotros/vosotras | contramarchasteis |
| ellos/ellas/ustedes | contramarcharon |
| yo | contramarcharé |
|---|---|
| tú | contramarcharás |
| él/ella/usted | contramarchará |
| nosotros/nosotras | contramarcharemos |
| vosotros/vosotras | contramarcharéis |
| ellos/ellas/ustedes | contramarcharán |
No example sentences available
Try using a different entry.