in the PONS Dictionary
cuco1 [ˈkuko] N m
1. cuco ZOOL:
- cuco
- Kuckuck m
2. cuco (canto):
- cuco
-
I. cuco2 (-a) [ˈkuko, -a] ADJ
I. cucar <c → qu> [kuˈkar] VB trans
1. cucar (guiñar):
-
- zublinzeln +dat
-
- zuzwinkern +dat
2. cucar (mofar):
II. cucar <c → qu> [kuˈkar] VB intr (ganado)
| yo | cuco |
|---|---|
| tú | cucas |
| él/ella/usted | cuca |
| nosotros/nosotras | cucamos |
| vosotros/vosotras | cucáis |
| ellos/ellas/ustedes | cucan |
| yo | cucaba |
|---|---|
| tú | cucabas |
| él/ella/usted | cucaba |
| nosotros/nosotras | cucábamos |
| vosotros/vosotras | cucabais |
| ellos/ellas/ustedes | cucaban |
| yo | cuqué |
|---|---|
| tú | cucaste |
| él/ella/usted | cucó |
| nosotros/nosotras | cucamos |
| vosotros/vosotras | cucasteis |
| ellos/ellas/ustedes | cucaron |
| yo | cucaré |
|---|---|
| tú | cucarás |
| él/ella/usted | cucará |
| nosotros/nosotras | cucaremos |
| vosotros/vosotras | cucaréis |
| ellos/ellas/ustedes | cucarán |