in the PONS Dictionary
decrepitar [dekrepiˈtar] VB intr CHEM
- decrepitar
-
| yo | decrepito |
|---|---|
| tú | decrepitas |
| él/ella/usted | decrepita |
| nosotros/nosotras | decrepitamos |
| vosotros/vosotras | decrepitáis |
| ellos/ellas/ustedes | decrepitan |
| yo | decrepitaba |
|---|---|
| tú | decrepitabas |
| él/ella/usted | decrepitaba |
| nosotros/nosotras | decrepitábamos |
| vosotros/vosotras | decrepitabais |
| ellos/ellas/ustedes | decrepitaban |
| yo | decrepité |
|---|---|
| tú | decrepitaste |
| él/ella/usted | decrepitó |
| nosotros/nosotras | decrepitamos |
| vosotros/vosotras | decrepitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | decrepitaron |
| yo | decrepitaré |
|---|---|
| tú | decrepitarás |
| él/ella/usted | decrepitará |
| nosotros/nosotras | decrepitaremos |
| vosotros/vosotras | decrepitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | decrepitarán |
No example sentences available
Try using a different entry.