in the PONS Dictionary
desaprobar <o → ue> [desaproˈβar] VB trans
1. desaprobar (considerar erróneo):
2. desaprobar (censurar):
| yo | desapruebo |
|---|---|
| tú | desapruebas |
| él/ella/usted | desaprueba |
| nosotros/nosotras | desaprobamos |
| vosotros/vosotras | desaprobáis |
| ellos/ellas/ustedes | desaprueban |
| yo | desaprobaba |
|---|---|
| tú | desaprobabas |
| él/ella/usted | desaprobaba |
| nosotros/nosotras | desaprobábamos |
| vosotros/vosotras | desaprobabais |
| ellos/ellas/ustedes | desaprobaban |
| yo | desaprobé |
|---|---|
| tú | desaprobaste |
| él/ella/usted | desaprobó |
| nosotros/nosotras | desaprobamos |
| vosotros/vosotras | desaprobasteis |
| ellos/ellas/ustedes | desaprobaron |
| yo | desaprobaré |
|---|---|
| tú | desaprobarás |
| él/ella/usted | desaprobará |
| nosotros/nosotras | desaprobaremos |
| vosotros/vosotras | desaprobaréis |
| ellos/ellas/ustedes | desaprobarán |