in the PONS Dictionary
pingar <g → gu> [piŋˈgar] VB intr
1. pingar (pender, colgar):
- pingar
-
- pingar
-
3. pingar (phrase) inf:
| yo | pingo |
|---|---|
| tú | pingas |
| él/ella/usted | pinga |
| nosotros/nosotras | pingamos |
| vosotros/vosotras | pingáis |
| ellos/ellas/ustedes | pingan |
| yo | pingaba |
|---|---|
| tú | pingabas |
| él/ella/usted | pingaba |
| nosotros/nosotras | pingábamos |
| vosotros/vosotras | pingabais |
| ellos/ellas/ustedes | pingaban |
| yo | pingué |
|---|---|
| tú | pingaste |
| él/ella/usted | pingó |
| nosotros/nosotras | pingamos |
| vosotros/vosotras | pingasteis |
| ellos/ellas/ustedes | pingaron |
| yo | pingaré |
|---|---|
| tú | pingarás |
| él/ella/usted | pingará |
| nosotros/nosotras | pingaremos |
| vosotros/vosotras | pingaréis |
| ellos/ellas/ustedes | pingarán |
No example sentences available
Try using a different entry.