in the PONS Dictionary
ronca [ˈrroŋka] N f
1. ronca ZOOL:
- ronca
-
2. ronca (trepe):
- ronca
- Rüge f
| yo | ronco |
|---|---|
| tú | roncas |
| él/ella/usted | ronca |
| nosotros/nosotras | roncamos |
| vosotros/vosotras | roncáis |
| ellos/ellas/ustedes | roncan |
| yo | roncaba |
|---|---|
| tú | roncabas |
| él/ella/usted | roncaba |
| nosotros/nosotras | roncábamos |
| vosotros/vosotras | roncabais |
| ellos/ellas/ustedes | roncaban |
| yo | ronqué |
|---|---|
| tú | roncaste |
| él/ella/usted | roncó |
| nosotros/nosotras | roncamos |
| vosotros/vosotras | roncasteis |
| ellos/ellas/ustedes | roncaron |
| yo | roncaré |
|---|---|
| tú | roncarás |
| él/ella/usted | roncará |
| nosotros/nosotras | roncaremos |
| vosotros/vosotras | roncaréis |
| ellos/ellas/ustedes | roncarán |
No example sentences available
Try using a different entry.