in the PONS Dictionary
aventure [avɑ͂tyʀ] N f
1. aventure:
2. aventure (liaison):
OpenDict entry
aventure N
I. aventurer [avɑ͂tyʀe] VB trans
| j' | aventure |
|---|---|
| tu | aventures |
| il/elle/on | aventure |
| nous | aventurons |
| vous | aventurez |
| ils/elles | aventurent |
| j' | aventurais |
|---|---|
| tu | aventurais |
| il/elle/on | aventurait |
| nous | aventurions |
| vous | aventuriez |
| ils/elles | aventuraient |
| j' | aventurai |
|---|---|
| tu | aventuras |
| il/elle/on | aventura |
| nous | aventurâmes |
| vous | aventurâtes |
| ils/elles | aventurèrent |
| j' | aventurerai |
|---|---|
| tu | aventureras |
| il/elle/on | aventurera |
| nous | aventurerons |
| vous | aventurerez |
| ils/elles | aventureront |