in the PONS Dictionary
I. mener [məne] VB trans
1. mener (amener):
2. mener (conduire):
6. mener (faire agir):
7. mener GEOM:
meneur (-euse) [mənœʀ, -øz] N m, f
II. meneur (-euse) [mənœʀ, -øz]
menhir [meniʀ] N m
| je | mendie |
|---|---|
| tu | mendies |
| il/elle/on | mendie |
| nous | mendions |
| vous | mendiez |
| ils/elles | mendient |
| je | mendiais |
|---|---|
| tu | mendiais |
| il/elle/on | mendiait |
| nous | mendiions |
| vous | mendiiez |
| ils/elles | mendiaient |
| je | mendiai |
|---|---|
| tu | mendias |
| il/elle/on | mendia |
| nous | mendiâmes |
| vous | mendiâtes |
| ils/elles | mendièrent |
| je | mendierai |
|---|---|
| tu | mendieras |
| il/elle/on | mendiera |
| nous | mendierons |
| vous | mendierez |
| ils/elles | mendieront |