in the PONS Dictionary
voltige [vɔltiʒ] N f
1. voltige (au cirque):
2. voltige AVIAT:
- voltige
- Kunstfliegen nt
3. voltige (équitation):
- voltige
- Kunstreiten nt
4. voltige fig:
- haute voltige intellectuelle
-
| je | voltige |
|---|---|
| tu | voltiges |
| il/elle/on | voltige |
| nous | voltigeons |
| vous | voltigez |
| ils/elles | voltigent |
| je | voltigeais |
|---|---|
| tu | voltigeais |
| il/elle/on | voltigeait |
| nous | voltigions |
| vous | voltigiez |
| ils/elles | voltigeaient |
| je | voltigeai |
|---|---|
| tu | voltigeas |
| il/elle/on | voltigea |
| nous | voltigeâmes |
| vous | voltigeâtes |
| ils/elles | voltigèrent |
| je | voltigerai |
|---|---|
| tu | voltigeras |
| il/elle/on | voltigera |
| nous | voltigerons |
| vous | voltigerez |
| ils/elles | voltigeront |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- haute voltige intellectuelle