in the PONS Dictionary
Or·der <-, -s [o. -n]> [ˈɔrdɐ] N f
1. Order ECON (Auftrag):
Order N f FINMKT
Order-Routing N nt FINMKT
Overnight-Order N f FINMKT
Stop Order N f FINMKT
Conditional Payment Order N f E-COMM
| ich | ordere |
|---|---|
| du | orderst |
| er/sie/es | ordert |
| wir | ordern |
| ihr | ordert |
| sie | ordern |
| ich | orderte |
|---|---|
| du | ordertest |
| er/sie/es | orderte |
| wir | orderten |
| ihr | ordertet |
| sie | orderten |
| ich | habe | geordert |
|---|---|---|
| du | hast | geordert |
| er/sie/es | hat | geordert |
| wir | haben | geordert |
| ihr | habt | geordert |
| sie | haben | geordert |
| ich | hatte | geordert |
|---|---|---|
| du | hattest | geordert |
| er/sie/es | hatte | geordert |
| wir | hatten | geordert |
| ihr | hattet | geordert |
| sie | hatten | geordert |