in the PONS Dictionary
Staub <-[e]s, -e [o. Stäube]> [ʃtaup, pl ˈʃtɔybə] N m
1. Staub kein pl (Dreck):
2. Staub meist pl SCIENCE:
- Staub
- dust no pl
Phrases:
I. staub·sau·gen <pp gestaubsaugt>, Staub sau·gen <pp Staub gesaugt> VB intr
II. staub·sau·gen <pp gestaubsaugt>, Staub sau·gen <pp Staub gesaugt> VB trans
- etw staubsaugen
-
Vier·rad·an·trieb <-(e)s, -e> N m
| ich | staubsauge |
|---|---|
| du | staubsaugst |
| er/sie/es | staubsaugt |
| wir | staubsaugen |
| ihr | staubsaugt |
| sie | staubsaugen |
| ich | staubsaugte |
|---|---|
| du | staubsaugtest |
| er/sie/es | staubsaugte |
| wir | staubsaugten |
| ihr | staubsaugtet |
| sie | staubsaugten |
| ich | habe | gestaubsaugt |
|---|---|---|
| du | hast | gestaubsaugt |
| er/sie/es | hat | gestaubsaugt |
| wir | haben | gestaubsaugt |
| ihr | habt | gestaubsaugt |
| sie | haben | gestaubsaugt |
| ich | hatte | gestaubsaugt |
|---|---|---|
| du | hattest | gestaubsaugt |
| er/sie/es | hatte | gestaubsaugt |
| wir | hatten | gestaubsaugt |
| ihr | hattet | gestaubsaugt |
| sie | hatten | gestaubsaugt |