in the PONS Dictionary
Kippe <-, -n> [ˈkɪpə] N f inf
1. Kippe inf (Mülldeponie):
- Kippe
- décharge f
2. Kippe inf (Zigarettenstummel):
- Kippe
-
3. Kippe sl (Zigarette):
- Kippe
-
Phrases:
I. kippen [ˈkɪpən] VB trans +haben
1. kippen (schütten):
3. kippen inf (scheitern lassen):
II. kippen [ˈkɪpən] VB intr +sein
1. kippen (umfallen):
| ich | kippe |
|---|---|
| du | kippst |
| er/sie/es | kippt |
| wir | kippen |
| ihr | kippt |
| sie | kippen |
| ich | kippte |
|---|---|
| du | kipptest |
| er/sie/es | kippte |
| wir | kippten |
| ihr | kipptet |
| sie | kippten |
| ich | habe | gekippt |
|---|---|---|
| du | hast | gekippt |
| er/sie/es | hat | gekippt |
| wir | haben | gekippt |
| ihr | habt | gekippt |
| sie | haben | gekippt |
| ich | hatte | gekippt |
|---|---|---|
| du | hattest | gekippt |
| er/sie/es | hatte | gekippt |
| wir | hatten | gekippt |
| ihr | hattet | gekippt |
| sie | hatten | gekippt |