in the PONS Dictionary
cōnstantia <ae> f (constans)
1.
- constantia
-
2.
- constantia
-
- nihil est tam contrarium rationi et constantiae quam fortuna Cic.
3.
- constantia
- Standhaftigkeit, Charakterfestigkeit, Besonnenheit [ militum Ausdauer, Energie; iudicum; animi in subeundis periculis ]
4.
- constantia
-
- constantiae causā defendere alqd
-
5.
- constantia
-
- stabilitas et constantia benevolentiae
6. PHILOS
- constantia
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōnstantia | cōnstantiae |
| Genitive | cōnstantiae | cōnstantiārum |
| Dative | cōnstantiae | cōnstantiīs |
| Accusative | cōnstantiam | cōnstantiās |
| Ablative | cōnstantiā | cōnstantiīs |
No example sentences available
Try using a different entry.