in the PONS Dictionary
gerạnnt [gəˈrant] VB intr, trans
gerannt pp von rennen
See also
I. rẹnnen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VB intr +sein
1. rennen (schnell laufen):
2. rennen (stoßen):
II. rẹnnen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VB trans +haben o sein
gerịnnen <gerinnt, gerann, geronnen> [gəˈrɪnən] VB intr +sein
I. rẹnnen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VB intr +sein
1. rennen (schnell laufen):
2. rennen (stoßen):
II. rẹnnen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VB trans +haben o sein
Rẹnnen <‑s, ‑> N nt
| ich | gerinne |
|---|---|
| du | gerinnst |
| er/sie/es | gerinnt |
| wir | gerinnen |
| ihr | gerinnt |
| sie | gerinnen |
| ich | gerann |
|---|---|
| du | gerannst |
| er/sie/es | gerann |
| wir | gerannen |
| ihr | gerannt |
| sie | gerannen |
| ich | bin | geronnen |
|---|---|---|
| du | bist | geronnen |
| er/sie/es | ist | geronnen |
| wir | sind | geronnen |
| ihr | seid | geronnen |
| sie | sind | geronnen |
| ich | war | geronnen |
|---|---|---|
| du | warst | geronnen |
| er/sie/es | war | geronnen |
| wir | waren | geronnen |
| ihr | wart | geronnen |
| sie | waren | geronnen |