in the PONS Dictionary
gu̱t|tunOLD VB intr irr
guttun → tun
See also
I. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans
1. tun (machen):
3. tun inf (legen, stellen):
4. tun (antun):
5. tun inf (ausreichen):
II. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr
1. tun (erledigen müssen):
2. tun inf (sich verhalten):
3. tun (wirken):
Phrases:
| ich | tue | gut |
|---|---|---|
| du | tust | gut |
| er/sie/es | tut | gut |
| wir | tun | gut |
| ihr | tut | gut |
| sie | tun | gut |
| ich | tat | gut |
|---|---|---|
| du | tatst | gut |
| er/sie/es | tat | gut |
| wir | taten | gut |
| ihr | tatet | gut |
| sie | taten | gut |
| ich | habe | gutgetan |
|---|---|---|
| du | hast | gutgetan |
| er/sie/es | hat | gutgetan |
| wir | haben | gutgetan |
| ihr | habt | gutgetan |
| sie | haben | gutgetan |
| ich | hatte | gutgetan |
|---|---|---|
| du | hattest | gutgetan |
| er/sie/es | hatte | gutgetan |
| wir | hatten | gutgetan |
| ihr | hattet | gutgetan |
| sie | hatten | gutgetan |
No example sentences available
Try using a different entry.