in the PONS Dictionary
I. wẹttern [ˈvɛtɐn] VB intr inf
Wẹtter1 <‑s, no pl > [ˈvɛtɐ] N nt
Wetter METEO:
Wẹtter3(in) <‑s, ‑; ‑, ‑nen> N m(f)
- Wetter(in)
-
| ich | wettere |
|---|---|
| du | wetterst |
| er/sie/es | wettert |
| wir | wettern |
| ihr | wettert |
| sie | wettern |
| ich | wetterte |
|---|---|
| du | wettertest |
| er/sie/es | wetterte |
| wir | wetterten |
| ihr | wettertet |
| sie | wetterten |
| ich | habe | gewettert |
|---|---|---|
| du | hast | gewettert |
| er/sie/es | hat | gewettert |
| wir | haben | gewettert |
| ihr | habt | gewettert |
| sie | haben | gewettert |
| ich | hatte | gewettert |
|---|---|---|
| du | hattest | gewettert |
| er/sie/es | hatte | gewettert |
| wir | hatten | gewettert |
| ihr | hattet | gewettert |
| sie | hatten | gewettert |