in the PONS Dictionary
Schuft <-(e)s, -e> [ʃʊft] N m
- Schuft
- подле́ц m
schuften [ˈʃʊftən] VB intr inf
-
- вка́лывать imperf
Schaffen <-s> N nt
schaffen1 [ˈʃafən] VB trans schuf, geschaffen (erzeugen, kreieren)
schaffen2 [ˈʃafən] VB trans schaffte, geschafft
1. schaffen (erreichen, bewältigen):
| ich | schufte |
|---|---|
| du | schuftest |
| er/sie/es | schuftet |
| wir | schuften |
| ihr | schuftet |
| sie | schuften |
| ich | schuftete |
|---|---|
| du | schuftetest |
| er/sie/es | schuftete |
| wir | schufteten |
| ihr | schuftetet |
| sie | schufteten |
| ich | habe | geschuftet |
|---|---|---|
| du | hast | geschuftet |
| er/sie/es | hat | geschuftet |
| wir | haben | geschuftet |
| ihr | habt | geschuftet |
| sie | haben | geschuftet |
| ich | hatte | geschuftet |
|---|---|---|
| du | hattest | geschuftet |
| er/sie/es | hatte | geschuftet |
| wir | hatten | geschuftet |
| ihr | hattet | geschuftet |
| sie | hatten | geschuftet |
No example sentences available
Try using a different entry.