in the PONS Dictionary
Schuft <-(e)s, -e> [ʃʊft] N m pej
- Schuft
- nitkov m
- Schuft
-
schaffen1 <schafft, schuf, geschaffen> [ˈʃafən] VB trans
1. schaffen:
2. schaffen:
I. schaffen2 VB trans
1. schaffen:
2. schaffen inf (erschöpfen):
3. schaffen:
| ich | schufte |
|---|---|
| du | schuftest |
| er/sie/es | schuftet |
| wir | schuften |
| ihr | schuftet |
| sie | schuften |
| ich | schuftete |
|---|---|
| du | schuftetest |
| er/sie/es | schuftete |
| wir | schufteten |
| ihr | schuftetet |
| sie | schufteten |
| ich | habe | geschuftet |
|---|---|---|
| du | hast | geschuftet |
| er/sie/es | hat | geschuftet |
| wir | haben | geschuftet |
| ihr | habt | geschuftet |
| sie | haben | geschuftet |
| ich | hatte | geschuftet |
|---|---|---|
| du | hattest | geschuftet |
| er/sie/es | hatte | geschuftet |
| wir | hatten | geschuftet |
| ihr | hattet | geschuftet |
| sie | hatten | geschuftet |