in the PONS Dictionary
ad-veniō <venīre, vēnī, ventum> arch. Konjkt Präs b. Plaut.: advenat
1.
3. (v. Zuständen u. Ereignissen)
- advenio
-
4. (v. Erwerbungen)
- advenio
-
| adveniō |
|---|
| advenīs |
| advenīt |
| advenīmus |
| advenītis |
| adveniunt |
| adveniam |
|---|
| adveniās |
| adveniat |
| adveniāmus |
| adveniātis |
| adveniant |
| adveniebam |
|---|
| adveniebās |
| adveniebat |
| adveniebāmus |
| adveniebātis |
| adveniebant |
| advenirem |
|---|
| advenirēs |
| adveniret |
| advenirēmus |
| advenirētis |
| advenirent |
No example sentences available
Try using a different entry.