in the PONS Dictionary
conciliātor <ōris> m (concilio)
1.
- conciliator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conciliātor | conciliātorēs |
| Genitive | conciliātōris | conciliātorum |
| Dative | conciliātorī | conciliātoribus |
| Accusative | conciliātorem | conciliātorēs |
| Ablative | conciliātore | conciliātoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.