in the PONS Dictionary
cōn-silēscō <silēscere, siluī, –> vor- u. nachkl.
- consilesco
-
| cōnsilēscō |
|---|
| cōnsilēscis |
| cōnsilēscit |
| cōnsilēscimus |
| cōnsilēscitis |
| cōnsilēscunt |
| cōnsilēscam |
|---|
| cōnsilēscās |
| cōnsilēscat |
| cōnsilēscāmus |
| cōnsilēscātis |
| cōnsilēscant |
| cōnsilēscebam |
|---|
| cōnsilēscebās |
| cōnsilēscebat |
| cōnsilēscebāmus |
| cōnsilēscebātis |
| cōnsilēscebant |
| cōnsilēscerem |
|---|
| cōnsilēscerēs |
| cōnsilēsceret |
| cōnsilēscerēmus |
| cōnsilēscerētis |
| cōnsilēscerent |
No example sentences available
Try using a different entry.