in the PONS Dictionary
cōnsultātiō <ōnis> f (consulto²)
1.
2.
- consultatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōnsultātiō | cōnsultātiōnēs |
| Genitive | cōnsultātiōnis | cōnsultātiōnum |
| Dative | cōnsultātiōnī | cōnsultātiōnibus |
| Accusative | cōnsultātiōnem | cōnsultātiōnēs |
| Ablative | cōnsultātiōne | cōnsultātiōnibus |