in the PONS Dictionary
conventus1 <ūs> m (convenio)
1.
- conventus
-
2.
- conventus
-
4.
- conventus
-
5.
- conventus
-
6. spätlat; mlt.
b.
- conventus
-
c. (publicus)
- conventus
-
conventus2
P. P. P. v. convenio
See also
I. con-veniō <venīre, vēnī, ventum> VERB intr
1.
3. klass. nur:
a. unpers
b. unpers
4.
5.
II. con-veniō <venīre, vēnī, ventum> VERB trans
-
- jmd. treffen, aufsuchen, besuchen, m. jmdm. zusammenkommen [ Caesarem in itinere; tribunos in foro; fratrem; adversarios ]
conventus <us> m
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conventus | conventūs |
| Genitive | conventūs | conventuum |
| Dative | conventuī | conventibus |
| Accusative | conventum | conventūs |
| Ablative | conventū | conventibus |