in the PONS Dictionary
disturbātiō <ōnis> f (disturbo)
perturbātiō <ōnis> f (perturbo)
1.
-
- Verwirrung, Unordnung, Störung, Sturm [ rationis atque ordinis; vitae; valetudinis; animorum; hostium; comitiorum stürmische Auftritte in; fortunae et sermonis verwirrender Wechsel von Nachrichten; caeli ]
2. POL
perturbātus <a, um> P. Adj. zu perturbo
1.
2. übtr
3. Sen.
dē-turbō <turbāre>
1.
-
- herabtreiben, -stürzen, -drängen, -werfen [ alqm de tribunali; alqm de ponte in Tiberim; alqm ab alta puppi in mare ]
2.
3. MILIT
4.
turbātiō <ōnis> f (turbo²)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | disturbātiō | disturbātiōnēs |
| Genitive | disturbātiōnis | disturbātiōnum |
| Dative | disturbātiōnī | disturbātiōnibus |
| Accusative | disturbātiōnem | disturbātiōnēs |
| Ablative | disturbātiōne | disturbātiōnibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | perturbātiō | perturbātiōnēs |
| Genitive | perturbātiōnis | perturbātiōnum |
| Dative | perturbātiōnī | perturbātiōnibus |
| Accusative | perturbātiōnem | perturbātiōnēs |
| Ablative | perturbātiōne | perturbātiōnibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | turbātiō | turbātiōnēs |
| Genitive | turbātiōnis | turbātiōnum |
| Dative | turbātiōnī | turbātiōnibus |
| Accusative | turbātiōnem | turbātiōnēs |
| Ablative | turbātiōne | turbātiōnibus |
| dēturbō |
|---|
| dēturbās |
| dēturbat |
| dēturbāmus |
| dēturbātis |
| dēturbant |
| dēturbem |
|---|
| dēturbēs |
| dēturbet |
| dēturbēmus |
| dēturbētis |
| dēturbent |
| dēturbābam |
|---|
| dēturbābās |
| dēturbābat |
| dēturbābāmus |
| dēturbābātis |
| dēturbābant |
| dēturbārem |
|---|
| dēturbārēs |
| dēturbāret |
| dēturbārēmus |
| dēturbārētis |
| dēturbārent |
No example sentences available
Try using a different entry.